Follow Up: Poppodium De Vorstin – Directeur

Voor de laatste editie van Movers & Shakers gingen onze collega’s van Cultuurmarketing in gesprek met Wilco Witte van poppodium De Vorstin in Hilversum. Sinds mei 2018 is Witte directeur bij dit poppodium.

Na in de jaren ‘90 en ‘00 met zijn band Nilsson rond te hebben getoerd, koos Wilco Witte uiteindelijk voor rustiger vaarwater. Na onder andere een baan in de ICT en werkzaam te zijn geweest als manager muziek bij Stichting Kunstzinnige Vorming Rotterdam (SKVR), is Witte terug bij zijn grote liefde: de popmuziek. Als directeur van De Vorstin moet Witte uitvoering geven aan een nieuwe koers waarbij hij niet alleen moet zorgen voor een gezonde bedrijfsvoering, maar waarnaast hij samen met zijn team er ook voor moet zorgen dat het poppodium meer betekenis krijgt in de mediastad.

Met twee zalen met een capaciteit van maximaal 1200 personen en 64.000 bezoekers per jaar is De Vorstin een middelgroot podium in Hilversum. Ondanks de relatief hoge bezoekersaantallen werd het poppodium de afgelopen jaren geteisterd door grote financiële en bestuurlijke problemen. “Het was een eiland geworden dat nog enkel naar zichzelf keek, wat werd versterkt door een slechte relatie met de pers en een dito verhouding met de gemeente,” vertelt Wilco Witte. Als nieuwe directeur geeft hij onder meer uitvoering aan het meerjarenplan ‘Podium van Betekenis’, wat onder leiding van interim-directeur Loes Wagenmaker in 2017 op tafel kwam.

Wat motiveerde je om de overstap te maken naar de Vorstin?
Die overstap was voor mij een hele logische. Er liggen twee belangrijke redenen aan ten grondslag, waarvan er één is dat ik uit de popmuziek kom. Toen ik dertien jaar was, pakte ik de basgitaar op en heb ik mijzelf leren spelen. Toen ik achttien was, ben ik naar het conservatorium gegaan. Dat was een jazzconservatorium en dat was wel even schrikken, want als autodidact was jazz een grote overstap. Het betekende wel dat ik uiteindelijk een professionele musicus werd en ik heb toen een redelijk succesvolle tijd met mijn band Nilsson gehad. Eind jaren negentig scoorden we een aantal hitjes, dus op alle podia in Nederland heb ik gestaan en ik snap wat er bij komt kijken om een productie neer te zetten: van het sturen van de demo, tot uitbetaling en de technische riders. Mijn passie ligt dus echt in de popmuziek.

De laatste acht jaar heb ik gewerkt bij SKVR. Dit is het grootste centrum voor de kunsten van Nederland en zij bieden cursussen, workshops en evenementen in verschillende kunstdisciplines, waaronder muziek. Dit is niet alleen een hele toegankelijke kunstvorm, maar het is ook een kunstvorm die verbindt. Dat is een belangrijk component van wat SKVR doet: verbinden door het luisteren naar en maken van muziek. Een van de aspecten van mijn werk was het wegnemen van drempels die ervoor zorgen dat groepen, zoals kinderen en jongeren, niet deelnamen. Zo hebben we onder andere de cursusprijs weten te drukken door grote groepen kinderen met elkaar te laten deelnemen aan muziek en onderwijs. Het werd daardoor ook nog leuker, want muziek maken doe je samen.

Toen ik de vacature van de directeursfunctie bij de Vorstin voorbij zag komen, las ik het beleidsplan en dacht: er zijn onwijs veel overeenkomsten! Dat is dan ook de tweede reden waarom ik de overstap maakte. De Vorstin neemt zich voor om nieuwe doelgroepen, zoals jongeren, te bereiken. Net zoals bij SKVR vind ik het een uitdaging om doelgroepen, die nog niet in beeld zijn, te verbinden met de Vorstin.

Tenslotte is het mijn persoonlijke uitdaging om ergens eindverantwoordelijk voor te zijn. SKVR is een groot instituut dus als je daar iets beslist of wil bereiken, duurt het lang voordat deze olietanker beweegt. De Vorstin is vele malen kleiner en daardoor veel wendbaarder, en dat vind ik heel leuk. Als ik hier iets besluit, dan heeft het direct consequenties in de bedrijfsvoering, in het publieksbezoek of in de kwaliteit van de programmering.

De Vorstin wil nieuwe doelgroepen bereiken. Hoe gaan jullie dit doen?
Poppodia zijn vaak gewend om te programmeren en dan zien ze wel wie er op afkomt. Dit doet de Vorstin ook, maar daarnaast gaan we kijken: wie zijn de mensen die nog niet deelnemen; wat is hun behoefte; en hoe kunnen we daarin voorzien? De vraag die daaronder ligt, is: hoe kunnen we voorzien in een behoefte die we nu nog niet kennen? In ons meerjarenplan staat dat wij voornamelijk jongeren in Hilversum willen bereiken. In de leeftijdscategorie 35+ hebben we gelukkig een grote achterban, maar we moeten nu onderzoeken wat die groep jongeren wil en hoe wij daar ons toe verhouden. Hierbij moet de waarde, die het poppodium toevoegt, passen bij de needs van die groep.

Ik stuur aan op samenwerkingen met lokale organisaties die zulke doelgroepen wel aan zich weten te verbinden. Dat is een manier van samenwerken die de Vorstin nog niet kende. Een deel van onze inkomsten komt uit de commerciële verhuur. Wanneer we met deze partners ook daadwerkelijk in gesprek gaan, dan komen er ook andere vragen naar boven, zoals programmatische vragen. Wij zetten onze expertise in en dat noemen we ‘meta-programmering’. Stel je voor, we werken samen met The Skiff (een lokaal café, red). Die hebben misschien belang bij een grotere zaal en die hebben wij, maar zij hebben ook een community die wij niet zo makkelijk naar binnen krijgen. Zo snijdt het mes aan meerdere kanten.

Binnenkort wordt er ook een filmfestival in Hilversum georganiseerd. Deze organisatie wil een buitenpodium en daar praten we nu samen over, met daarbij de vraag of wij de muziekprogrammering kunnen organiseren. Dat vind ik een enorme overwinning, want je wordt dan lokaal erkend om je expertise en daarmee wordt de lokale verankering van de Vorstin steeds sterker. Daarnaast werken we ook samen het ROC in Hilversum. Dat komt voort uit een eerdere samenwerking waarbij De Vorstin het podium faciliteerde voor een band contest en dat willen we verder uitbouwen. Het zijn namelijk jongeren die wij heel graag hier willen zien. Je raakt met hen in gesprek, waarbij wij erachter komen hoe zij muziek beleven en welke vraag bij hen leeft.

Dit interview verscheen eerder in de rubriek Movers & Shakers op de website van Cultuurmarketing. Benieuwd wat Wilco Witte nog meer over zijn functie vertelt? Lees het volledige interview hier.

Ben jij ook op zoek naar een baan in de muziekwereld? Bekijk alle openstaande vacatures hier.

In de rubriek Follow Up geven we gezicht en vervolg aan vacatures waarvoor via onze site is geworven. Heb jij ook een nieuwe baan gevonden via Culturele vacatures en vind je het leuk om mee te doen? Mail naar follow-up@culturele-vacatures.nl! Meer info? Klik hier.

In februari 2018 is voor deze functie geworven via Culturele vacatures.
Bron: Cultuurmarketing
Datum: 1 februari 2019
Fotocredit foto 2: Lex Putman

, , , , , , , , ,

Nog geen reacties.

Geef een reactie